Łazik marsjański z Krakowa - Projekty Sekcji Inżynierii Kosmicznej koła naukowego automatyków "Integra"

Share

Logo Sekcji Inżynierii Kosmicznej koła naukowego automatyków Integra (Credits SIK KN Integra)Sekcja Inżynierii Kosmicznej (SIK) koła naukowego automatyków "Integra" przy Katedrze Automatyki wydziału EAIiE na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie jest przykładem rosnącego zainteresowania technologiami kosmicznymi w Polsce. Jest to kolejne uczelniane koło, które skupia inżynierów i pasjonatów, chcących rozwijać sektor kosmiczny w Polsce, oraz promować go. 
Początkiem kwietnia bieżącego roku Sekcja obwieściła iż rozpoczyna  projekt budowy analogu łazika marsjańskiego. Jest kolejny po balonie stratosferycznym projekt tej sekcji.

 

Łazik ten ma spełniać w pierwszej kolejności wymagania  stawiane podczas konkursu URC (University Rover Challenge) organizowanego przez The Mars Society  w USA. W czasie URC studenckie drużyny z całego świata mogą przeciwstawić sobie swoje konstrukcje marsjańskich łazików. Aby najlepiej odwzorować prawdziwe warunki panujące na planecie zawody przeprowadzane są na pustyni w stanie Utah na prawdopodobnie najbardziej zbliżonym do Marsjańskiego gruncie na Ziemi.

Celem konkursu jest zachęcenie młodzieży akademickiej do rozwijania technologii kosmicznych potrzebnych podczas przyszłych załogowych misji na Księżyc oraz Marsa.  Głównym założeniem łazika jest pomoc astronautom w pracach badawczych jak i serwisowych. Co roku zadania stojące przed ekipami ulegają pewnym modyfikacja lecz można wyróżnić cztery główne kategorie:

  • zadanie geodezyjne - określenie współrzędnych markerów rozmieszczonych w terenie.
  • badanie gruntu - przebadanie próbki gruntu pod kątem obecności w nim życia.
  • wsparcie astronautów - jak najszybsze odnalezienie astronautów w terenie i dostarczenie im apteczek.
  • zadanie serwisowe - różne zadania do wykonania na sprzęcie znajdującym się w bazie, m.in. pomiar napięcia baterii słonecznych, podłączanie wtyczek do gniazd, a także przełączanie przełączników i dokręcanie śrub.

SIK nie ogranicza się tylko do spełnienia wymagań konkursu lecz planuje dalszy rozwój projektu jako platformy naukowo-dydaktycznej. Dzięki temu studenci będą mogli zgłębiać tajniki inżynierii kosmicznej i przy wsparciu kadry naukowej oraz bardziej doświadczonych członków sekcji modyfikować, i ulepszać pojazd, aby jak najbardziej uczynić go zdolnym do działania w przestrzeni kosmicznej. Pomóc ma w tym także testowanie elektroniki w skrajnych warunkach za pomocą balonu stratosferycznego.


Obecnie w projekt zaangażowanych jest ponad trzydziestu studentów pracujących w sześciu grupach, każda odpowiedzialna za inny moduł:

  • podwozie i napęd
  • manipulator
  • komunikacja z bazą
  • baza i jej oprogramowanie
  • telemetria , system wizyjny, biologia
  • jednostka centralna

Opiekunami projektu są dr inż. Paweł Piątek, oraz dr inż. Dariusz Marchewka, koordynatorem Bartosz Śmierciak.

Aktualnie prace prowadzone są na etapie projektowym. Docelowo łazik ma być gotowy do końca bieżącego roku i być zdolnym do wystartowania w konkursie URC w 2013 r.

Sponsorami projektu są:

Rektor AGH - "Grant Rektorski"
Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH
Katedra Automatyki AGH
ASTOR Sp. z o.o.

Równocześnie do prac związanych z łazikiem kontynuowany jest projekt balonu stratosferycznego. Grupa otrzymała na swój projekt grant rektorski. Celami misji poza uzyskaniem łączności radiowej z sondą w czasie lotu, wykonaniem zdjęć, oraz zebraniem danych meteorologicznych będzie także odtworzenie zachowania się gondoli w czasie lotu oraz przetestowanie elementów elektronicznych w trudnych warunkach. Będą one poddane niskiej temperaturze, ciśnieniu i wysokiej wilgotności. Aby przećwiczyć operacje związane z wysyłaniem i odzyskiwaniem balonu planowana jest dodatkowo misja demonstracyjna mniejszego balonu.

Gondola balonu budowanego przez SIK KN Integra (Credits: SIK KN Integra)

Obecnie trwają ostatnie testy elektroniki, oraz prace związane z budową gondoli. Gotowy jest wewnętrzny aluminiowy stelaż do mocowania aparatów, kamer, elektroniki oraz zasilania. Izolacja termiczna, wykonana jest z foli termicznej i styropianu.  Otwory na obiektywy zabezpieczone są przezroczystym pleksi. Do zasilania wykorzystane zostaną baterię litowe odporne na niskie temperatury.

Gondola po ukończeniu  ważyć będzie około 1 kg. Po pęknięciu balonu w stratosferze ma opaść swobodnie na spadochronie o średnicy 160 cm.

W pierwszej testowej misji, mają polecieć czujniki temperatury, wilgotności i ciśnienia, oraz system pozycjonowania GPS i modem GSM wysyłający parametry na serwer, wszytko będzie równocześnie zapisywane na karcie pamięci na wypadek braku sygnału GSM. Dodatkowo aparat fotograficzny ze zmodyfikowanym oprogramowaniem i  rejestrator video. Oba będą skierowane tak aby uchwycić krzywiznę Ziemi.

Moduł pomiaru ciśnienia i wilgotnosci (Credits: SIK KN Integra)

Prędkość wznoszenia około 250m/min, czas misji około 2 godzin. Planowana wysokość osiągnięta przez balon to około 30 km.

W kolejnych misjach będą stosowane większe balony , co pozwoli zamontować dodatkowy sprzęt jak i zwiększy wysokość  na która balon będzie mógł się wznieść.

Więcej na temat SIK Integra:

http://www.space.agh.edu.pl/
http://www.facebook.com/pages/Sekcja-In%C5%BCynierii-Kosmicznej-AGH/263100210446663

https://plus.google.com/u/0/103791200979149743694/posts

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy Odśwież

O nas

Jesteśmy grupą ludzi, dla których astronautyka jest pasją. Wspieramy polskie dążenia w kierunku gospodarczego wykorzystania technologii kosmicznych. Jeśli interesują Cię zagadnienia związane z polskim space-techem, ta witryna jest dla Ciebie, jeśli chciałbyś nam pomóc wesprzyj nasze działania, dołącz do Nas!

Więcej informacji...

Powrót na górę